| æöãöäúåõã ãøóä íóÞõæáõ ÑóÈøóäóÇ ÂÊöäóÇ Ýöí ÇáÏøõäúíóÇ
ÍóÓóäóÉð æóÝöí ÇáÂÎöÑóÉö ÍóÓóäóÉð æóÞöäóÇ ÚóÐóÇÈó ÇáäøóÇÑö 201. E, ka prej tyre asish që thonë: "Zoti ynë na jep të mira në këtë jetë, të mira edhe në botën tjetër, dhe na ruaj prej dënimit me zjarr!" 
|
|
ÃõæáóÜÆößó áóåõãú äóÕöíÈñ ãøöãøóÇ ßóÓóÈõæÇú æóÇááøåõ ÓóÑöíÚõ ÇáúÍöÓóÇÈö 202. Të tillët e kanë shpërblimin nga ajo që e fituan. All-llahu është i shpejtë në llogari.
|
| æóÇÐúßõÑõæÇú Çááøåó Ýöí ÃóíøóÇãò ãøóÚúÏõæÏóÇÊò Ýóãóä ÊóÚóÌøóáó Ýöí
íóæúãóíúäö ÝóáÇó ÅöËúãó Úóáóíúåö æóãóä ÊóÃóÎøóÑó ÝóáÇ ÅöËúãó Úóáóíúåö áöãóäö ÇÊøóÞóì
æóÇÊøóÞõæÇú Çááøåó æóÇÚúáóãõæÇ Ãóäøóßõãú Åöáóíúåö ÊõÍúÔóÑõæäó 203. All-llahun përmendeni në ditët e caktuara (në ditët e bajramit). Kush ngutet (të largohet prej Mines) për dy ditë, nuk bën mëkat, po edhe ai që e shtyen (edhe për një ditë) nuk bënë mëkat, këto rregulla janë për atë që don të jetë i përpikët. Pra, kini kujdes All-llahun dhe dine se ju, te Ai tuboheni.
|
| æóãöäó
ÇáäøóÇÓö ãóä íõÚúÌöÈõßó Þóæúáõåõ Ýöí ÇáúÍóíóÇÉö ÇáÏøõäúíóÇ æóíõÔúåöÏõ Çááøåó
Úóáóì ãóÇ Ýöí ÞóáúÈöåö æóåõæó ÃóáóÏøõ ÇáúÎöÕóÇãö 204. Ka ndonjë nga njerëzit që fjala e tij të mahnit, por vetëm në këtë botë (pse në botën tjetër gjykon Ai që e di të fshehtat), dhe për atë që ka në zemrën e tij, e paraqet All-llahun dëshmues, e në realitet ai është kundërshtari më i rreptë.
|
| æóÅöÐóÇ Êóæóáøóì ÓóÚóì
Ýöí ÇáÃóÑúÖö áöíõÝúÓöÏó ÝöíöåóÇ æóíõåúáößó ÇáúÍóÑúËó æóÇáäøóÓúáó æóÇááøåõ
áÇó íõÍöÈøõ ÇáÝóÓóÇÏó 205. E posa të kthehet, ai në tokë vepron të bëjë shkatërrim në te, të asgjësojë të korrat (mbjelljet) dhe gjallesat. E All-llahu nuk e do çrregullimin (fesadin).
|
206. Dhe kur i thuet atij: "Kij frikë All-llahun!", atë e kap eufori për punë mëkati. Shtrat i shëmtuar është ai që i takon atij (Xhehennemi).
|
| æóãöäó
ÇáäøóÇÓö ãóä íóÔúÑöí äóÝúÓóåõ ÇÈúÊöÛóÇÁ ãóÑúÖóÇÊö Çááøåö æóÇááøåõ
ÑóÄõæÝñ ÈöÇáúÚöÈóÇÏö 207. Ka nga njerëzit, i cili për hirë të All-llahut e flijojnë vetveten, e edhe All-llahu është shumë i mëshirshëm për robtë e vet.
|
| íóÇ ÃóíøõåóÇ ÇáøóÐöíäó ÂãóäõæÇú ÇÏúÎõáõæÇú
Ýöí ÇáÓøöáúãö ßóÂÝøóÉð æóáÇó ÊóÊøóÈöÚõæÇú ÎõØõæóÇÊö ÇáÔøóíúØóÇäö
Åöäøóåõ áóßõãú ÚóÏõæøñ ãøõÈöíäñ 208. O ju që besuat, hyni në islamizmin e tërësishëm (Përqafoni fenë islame në tërësi), e mos ndiqni rrugën e djallit, sepse ai është armik i juaji i hapët.
|
| ÝóÅöä ÒóáóáúÊõãú ãøöä ÈóÚúÏö
ãóÇ ÌóÇÁÊúßõãõ ÇáúÈóíøöäóÇÊõ ÝóÇÚúáóãõæÇú Ãóäøó Çááøåó ÚóÒöíÒñ Íóßöíãñ
209. E nëse devijoni pasi u kanë ardhur argumentet e qarta, ta dini pra se All-llahu është i plotëfuqishëm, i vetëdijshëm.
|
| åóáú íóäÙõÑõæäó ÅöáÇøó Ãóä íóÃúÊöíóåõãõ Çááøåõ Ýöí Ùõáóáò ãøöäó ÇáúÛóãóÇãö
æóÇáúãóáÂÆößóÉõ æóÞõÖöíó ÇáÃóãúÑõ æóÅöáóì Çááøåö ÊõÑúÌóÚõ ÇáÃãõæÑõ 210. Ata nuk janë duke pritur tjetër, por vetëm t'u vijë All-llahu (urdhëri i All-llahut në ditën e gjykimit) nën hije të reve, (t'u vijnë) engjëjt dhe çështja të jetë e kryer (kush për Xhennet e kush për Xhehennem). Vetëm te All-llahu është fundi i të gjitha çështjeve.
|
| Óóáú Èóäöí ÅöÓúÑóÇÆöíáó ßóãú ÂÊóíúäóÇåõã ãøöäú ÂíóÉò ÈóíøöäóÉò æóãóä íõÈóÏøöáú äöÚúãóÉó
Çááøåö ãöä ÈóÚúÏö ãóÇ ÌóÇÁÊúåõ ÝóÅöäøó Çááøåó ÔóÏöíÏõ ÇáúÚöÞóÇÈö 211. Pyeti bijtë e Israilit, se sa argumente të qarta u kemi dhënë atyre (dhe nuk besuan). E kush e ndërron të mirën e All-llahut pasi që t'i ka ardhur ajo, s'ka dyshim se ndëshkimi i All-llahut është i ashpër.
|
| Òõíøöäó áöáøóÐöíäó
ßóÝóÑõæÇú ÇáúÍóíóÇÉõ ÇáÏøõäúíóÇ æóíóÓúÎóÑõæäó ãöäó ÇáøóÐöíäó ÂãóäõæÇú æóÇáøóÐöíäó
ÇÊøóÞóæÇú ÝóæúÞóåõãú íóæúãó ÇáúÞöíóÇãóÉö æóÇááøåõ íóÑúÒõÞõ ãóä íóÔóÇÁõ ÈöÛóíúÑö ÍöÓóÇÈò
212. Atyre që nuk besuan, u është bërë e hijshme jeta e kësaj bote dhe bëjnë tallje me ata që besuan. Po ata që u ruajtën (besimtarët) në ditën e kijametit. All-llahu i jep (shpërblim) pa masë atij që e do.
|
| ßóÇäó ÇáäøóÇÓõ ÃõãøóÉð æóÇÍöÏóÉð ÝóÈóÚóËó Çááøåõ ÇáäøóÈöíøöíäó ãõÈóÔøöÑöíäó
æóãõäÐöÑöíäó æóÃóäÒóáó ãóÚóåõãõ ÇáúßöÊóÇÈó ÈöÇáúÍóÞøö áöíóÍúßõãó Èóíúäó ÇáäøóÇÓö
ÝöíãóÇ ÇÎúÊóáóÝõæÇú Ýöíåö æóãóÇ ÇÎúÊóáóÝó Ýöíåö ÅöáÇøó ÇáøóÐöíäó ÃõæÊõæåõ ãöä ÈóÚúÏö
ãóÇ ÌóÇÁÊúåõãõ ÇáúÈóíøöäóÇÊõ ÈóÛúíÇð Èóíúäóåõãú ÝóåóÏóì Çááøåõ ÇáøóÐöíäó ÂãóäõæÇú
áöãóÇ ÇÎúÊóáóÝõæÇú Ýöíåö ãöäó ÇáúÍóÞøö ÈöÅöÐúäöåö æóÇááøåõ íóåúÏöí ãóä íóÔóÇÁõ Åöáóì
ÕöÑóÇØò ãøõÓúÊóÞöíãò 213. Njerëzit ishin një popull (të fesë së natyrshme islame) e (kur u përçanë) All-llahu dërgoi pejgamberët përgëzues dhe qortues, dhe atyre Ai u zbriti edhe librin me fakte të sakta për të gjykuar në atë që u kundërshtuan ndërmjet veti.Në atë (libër)kundështuan vetëm ata që kishin libër (ithtarët e librit). E përpos atyre që iu kishte dhënë ai (libri) dhe u kishin ardhur argumente të qarta, nuk kundërshtoi kush në te (në librin), po edhe atë (kundërshtim e bënë), nga zilia ndërmjet tyre, mirëpo All-llahu me mëshirën e Tij i udhëzoi ata që besuan tek e vërteta e asaj për çka ishin kundërshtuar. All-llahu e vënë në rrugë të drejtë atë që dëshiron.
|
| Ãóãú ÍóÓöÈúÊõãú Ãóä ÊóÏúÎõáõæÇú ÇáúÌóäøóÉó æóáóãøóÇ
íóÃúÊößõã ãøóËóáõ ÇáøóÐöíäó ÎóáóæúÇú ãöä ÞóÈúáößõã ãøóÓøóÊúåõãõ ÇáúÈóÃúÓóÇÁ æóÇáÖøóÑøóÇÁ
æóÒõáúÒöáõæÇú ÍóÊøóì íóÞõæáó ÇáÑøóÓõæáõ æóÇáøóÐöíäó ÂãóäõæÇú ãóÚóåõ ãóÊóì äóÕúÑõ Çááøåö
ÃóáÇ Åöäøó äóÕúÑó Çááøåö ÞóÑöíÈñ 214. Po ju menduat se do të hyni në Xhennet, pa u provuar edhe ju me shembullin e atyre që ishin para jush, të cilët i patën goditur skamjet e vuajtjet dhe qenë tronditur, sa që i dërguari thoshte, e me te edhe ata që kishin besuar: "Kur do të jetë ndihma e All-llahut?!" Ja (u erdhi ndihma) vërtetë ndihma e All-llahut është afër!"
|
| íóÓúÃóáõæäóßó ãóÇÐóÇ íõäÝöÞõæäó Þõáú
ãóÇ ÃóäÝóÞúÊõã ãøöäú ÎóíúÑò ÝóáöáúæóÇáöÏóíúäö æóÇáÃóÞúÑóÈöíäó æóÇáúíóÊóÇãóì æóÇáúãóÓóÇßöíäö
æóÇÈúäö ÇáÓøóÈöíáö æóãóÇ ÊóÝúÚóáõæÇú ãöäú ÎóíúÑò ÝóÅöäøó Çááøåó Èöåö Úóáöíãñ 215. Të pyesin se ç'do të japin. Thuaj: "Atë që jepni prej pasurisë jepni për prindërit, për të afërmit, për bonjakët, për të varfërit, për gurbetçinjtë. E çdo të mirë që punoni, s'ka dyshim se All-llahu e di.
|
| ßõÊöÈó Úóáóíúßõãõ ÇáúÞöÊóÇáõ æóåõæó ßõÑúåñ áøóßõãú æóÚóÓóì Ãóä ÊóßúÑóåõæÇú
ÔóíúÆÇð æóåõæó ÎóíúÑñ áøóßõãú æóÚóÓóì Ãóä ÊõÍöÈøõæÇú ÔóíúÆÇð æóåõæó ÔóÑøñ áøóßõãú
æóÇááøåõ íóÚúáóãõ æóÃóäÊõãú áÇó ÊóÚúáóãõæäó 216. Juve u është bërë obligim lufta, ndonëse ju e urreni atë. Por mund që ju ta urreni një send, e ai është shumë i dobishëm për ju, dhe mund që ju ta doni një send, e ai është dëm për ju. All-llahu di (fundin e çdo sendi) e ju nuk dini.
|
| íóÓúÃóáõæäóßó Úóäö ÇáÔøóåúÑö
ÇáúÍóÑóÇãö ÞöÊóÇáò Ýöíåö Þõáú ÞöÊóÇáñ Ýöíåö ßóÈöíÑñ æóÕóÏøñ Úóä ÓóÈöíáö Çááøåö
æóßõÝúÑñ Èöåö æóÇáúãóÓúÌöÏö ÇáúÍóÑóÇãö æóÅöÎúÑóÇÌõ Ãóåúáöåö ãöäúåõ ÃóßúÈóÑõ
ÚöäÏó Çááøåö æóÇáúÝöÊúäóÉõ ÃóßúÈóÑõ ãöäó ÇáúÞóÊúáö æóáÇó íóÒóÇáõæäó íõÞóÇÊöáõæäóßõãú
ÍóÊøóìó íóÑõÏøõæßõãú Úóä Ïöíäößõãú Åöäö ÇÓúÊóØóÇÚõæÇú æóãóä íóÑúÊóÏöÏú
ãöäßõãú Úóä Ïöíäöåö ÝóíóãõÊú æóåõæó ßóÇÝöÑñ ÝóÃõæúáóÜÆößó ÍóÈöØóÊú
ÃóÚúãóÇáõåõãú Ýöí ÇáÏøõäúíóÇ æóÇáÂÎöÑóÉö æóÃõæúáóÜÆößó ÃóÕúÍóÇÈõ ÇáäøóÇÑö
åõãú ÝöíåóÇ ÎóÇáöÏõæäó 217. Të pyesin për luftën në muajin e shenjtë, thuaj: "Lufta në te është e madhe (mëkat i madh), por pengimi nga rruga e All-llahut, mosbesimi ndaj Tij, pengimi nga xhamia e shenjtë (Qabja) dhe dëbimi i banorëve të saj nga ajo, janë mëkate edhe më të mëdha tek All-llahu. E provokimi (kundër muslimanëve) është edhe më i madh se mbytja. Ata do t'u luftojnë juve vazhdimisht për t'ju zbrapsur, nëse munden, nga feja juaj. E kush zbrapset prej jush nga feja e tij dhe vdes si pabesimtar, ata i kanë zhdukur veprat e veta në këtë jetë dhe në jetën tjetër. Të tillët janë banorë të zjarrit dhe në të do të qëndrojnë përjetshëm.
|
| Åöäøó ÇáøóÐöíäó ÂãóäõæÇú æóÇáøóÐöíäó
åóÇÌóÑõæÇú æóÌóÇåóÏõæÇú Ýöí ÓóÈöíáö Çááøåö ÃõæúáóÜÆößó íóÑúÌõæäó ÑóÍúãóÊó
Çááøåö æóÇááøåõ ÛóÝõæÑñ ÑøóÍöíãñ 218. Ata të cilët besuan, ata që u shpërngulën dhe luftuan në rrugën e All-llahut, ata meritojnë të shpresojnë në mëshirën e Tij. All-llahu falë shumë dhe është mëshirues.
|
| íóÓúÃóáõæäóßó Úóäö ÇáúÎóãúÑö
æóÇáúãóíúÓöÑö Þõáú ÝöíåöãóÇ ÅöËúãñ ßóÈöíÑñ æóãóäóÇÝöÚõ áöáäøóÇÓö æóÅöËúãõåõãóÇ
ÃóßúÈóÑõ ãöä äøóÝúÚöåöãóÇ æóíóÓúÃóáõæäóßó ãóÇÐóÇ íõäÝöÞõæäó Þõáö ÇáúÚóÝúæó
ßóÐóáößó íõÈíøöäõ Çááøåõ áóßõãõ ÇáÂíóÇÊö áóÚóáøóßõãú ÊóÊóÝóßøóÑõæäó 219. Të pyesin ty për verën dhe bixhozin. Thuaj: "Që të dyja janë mëkat i madh, e ka edhe dobi në to (të pakta) për njerëz, por dëmi i tyre është më i madh se dobia e tyre. Të pyesin ty edhe se ç'do të japin. Thuaj: "Tepricën!" Kështu ua sqaron All-llahu juve argumentet ashtu që të mendoni (çka është mirë e çka është keq).
|
| Ýöí ÇáÏøõäúíóÇ æóÇáÂÎöÑóÉö æóíóÓúÃóáõæäóßó Úóäö ÇáúíóÊóÇãóì Þõáú ÅöÕúáÇóÍñ áøóåõãú
ÎóíúÑñ æóÅöäú ÊõÎóÇáöØõæåõãú ÝóÅöÎúæóÇäõßõãú æóÇááøåõ íóÚúáóãõ ÇáúãõÝúÓöÏó ãöäó
ÇáúãõÕúáöÍö æóáóæú ÔóÇÁ Çááøåõ áÃÚúäóÊóßõãú Åöäøó Çááøåó ÚóÒöíÒñ Íóßöíãñ 220. (të mendoni) Për këtë botë dhe për botën tjetër. Dhe të pyesin ty për bonjakët. Thuaj: "Po t'i ndihmoni në punët e tyre është më mirë, e nëse i përzieni (pasurin e tyre me tuajën), ata janë vëllezërit tuaj. All-llahu di të dallojë qëllimkeqin nga qëllimmiri. E sikur të dëshironte All-llahu do t'ju rëndojë. All-llahu është më i fuqishëm, më i urti.
|
