| æóáöáúãõØóáøóÞóÇÊö ãóÊóÇÚñ
ÈöÇáúãóÚúÑõæÝö ÍóÞøÇð Úóáóì ÇáúãõÊøóÞöíäó 241. Për të devotshmit është obligim që edhe për gratë e lëshuara të bëjnë një furnizim të zakonshëm. 
|
| ßóÐóáößó íõÈóíøöäõ
Çááøåõ áóßõãú ÂíóÇÊöåö áóÚóáøóßõãú ÊóÚúÞöáõæäó 242. Kështu, që t'i kuptoni, All-llahu ua shpjegon argumentet e veta.
|
| Ãóáóãú ÊóÑó
Åöáóì ÇáøóÐöíäó ÎóÑóÌõæÇú ãöä ÏöíóÇÑöåöãú æóåõãú ÃõáõæÝñ ÍóÐóÑó ÇáúãóæúÊö
ÝóÞóÇáó áóåõãõ Çááøåõ ãõæÊõæÇú Ëõãøó ÃóÍúíóÇåõãú Åöäøó Çááøåó áóÐõæ ÝóÖúáò Úóáóì
ÇáäøóÇÓö æóáóÜßöäøó ÃóßúËóÑó ÇáäøóÇÓö áÇó íóÔúßõÑõæäó 243. A nuk di për ata, të cilët nga frika prej vdekjes u larguan prej atëdheut të vet, e të cilët ishin me mijëra, e All-llahu atyre u tha: "Vdisni!" (ata vdiqën) Pastaj i ngjalli. All-llahu është shumë bamirës për njerëz, por shumica e njerëzve nuk janë mirënjohës.
|
|
æóÞóÇÊöáõæÇú Ýöí ÓóÈöíáö Çááøåö æóÇÚúáóãõæÇú Ãóäøó Çááøåó ÓóãöíÚñ Úóáöíãñ 244. Luftoni për hirë të All-llahut, e të dini se All-llahu dëgjon, di.
|
|
ãøóä ÐóÇ ÇáøóÐöí íõÞúÑöÖõ Çááøåó ÞóÑúÖÇð ÍóÓóäÇð ÝóíõÖóÇÚöÝóåõ áóåõ ÃóÖúÚóÇÝÇð
ßóËöíÑóÉð æóÇááøåõ íóÞúÈöÖõ æóíóÈúÓõØõ æóÅöáóíúåö ÊõÑúÌóÚõæäó 245. Kush është ai që i huazon All-llahut një hua të mirë, e Ai t'ia shtojë atij shumëfish atë? All-llahu shtrëngon (varfëron) dhe çliron (begaton) dhe kthimi juaj është vetëm tek Ai.
|
| Ãóáóãú ÊóÑó Åöáóì ÇáúãóáÅö ãöä Èóäöí ÅöÓúÑóÇÆöíáó ãöä ÈóÚúÏö ãõæÓóì ÅöÐú ÞóÇáõæÇú
áöäóÈöíøò áøóåõãõ ÇÈúÚóËú áóäóÇ ãóáößÇð äøõÞóÇÊöáú Ýöí ÓóÈöíáö Çááøåö ÞóÇáó
åóáú ÚóÓóíúÊõãú Åöä ßõÊöÈó Úóáóíúßõãõ ÇáúÞöÊóÇáõ ÃóáÇøó ÊõÞóÇÊöáõæÇú
ÞóÇáõæÇú æóãóÇ áóäóÇ ÃóáÇøó äõÞóÇÊöáó Ýöí ÓóÈöíáö Çááøåö æóÞóÏú ÃõÎúÑöÌúäóÇ
ãöä ÏöíóÇÑöäóÇ æóÃóÈúäóÂÆöäóÇ ÝóáóãøóÇ ßõÊöÈó Úóáóíúåöãõ ÇáúÞöÊóÇáõ ÊóæóáøóæúÇú
ÅöáÇøó ÞóáöíáÇð ãøöäúåõãú æóÇááøåõ Úóáöíãñ ÈöÇáÙøóÇáöãöíäó 246. A nuk ke marrë vesh për parinë e bijëve të israilit pas Musait? Kur i patën thënë një të dërguarit të tyre (Shem'unit): "Cakto për neve një sundues e të luftojmë në rrugën e All-llahut!" Ai (pejgamberi) tha: "A mund të ndodhë që nëse lufta u bëhet obligim ju të mos luftoni!" ata thanë: "E ç'kemi ne që të mos luftojmë në rrugën e All-llahut, kur dihet se ne jemi dëbuar nga atdheu dhe bijt tanë?" E kur u obliguan me luftë, përveç një pakice prej tyre, ata u zbrapën. All-llahu është i njohur për punët e zullumqarëve.
|
| æóÞóÇáó
áóåõãú äóÈöíøõåõãú Åöäøó Çááøåó ÞóÏú ÈóÚóËó áóßõãú ØóÇáõæÊó ãóáößÇð
ÞóÇáõæóÇú Ãóäøóì íóßõæäõ áóåõ Çáúãõáúßõ ÚóáóíúäóÇ æóäóÍúäõ ÃóÍóÞøõ ÈöÇáúãõáúßö
ãöäúåõ æóáóãú íõÄúÊó ÓóÚóÉð ãøöäó ÇáúãóÇáö ÞóÇáó Åöäøó Çááøåó ÇÕúØóÝóÇåõ
Úóáóíúßõãú æóÒóÇÏóåõ ÈóÓúØóÉð Ýöí ÇáúÚöáúãö æóÇáúÌöÓúãö æóÇááøåõ
íõÄúÊöí ãõáúßóåõ ãóä íóÔóÇÁõ æóÇááøåõ æóÇÓöÚñ Úóáöíãñ 247. Pejgamberi i tyre u tha: "All-llahu caktoi sundues tuajin Talutin". Ata thanë: "Si mund të jetë ai sundues yni, kur ne kemi më shumë meritë se ai për sundim, madje ai edhe nuk është i pasur? Ai tha: "All-llahu e zgjodhi atë sundues tuajin dhe e pajisi me dituri të gjerë e me fuqi trupore!" All-llahu ia jep sundimin e vet atij që do, All-llahu është dhurues i madh, i dijshëm.
|
| æóÞóÇáó
áóåõãú äöÈöíøõåõãú Åöäøó ÂíóÉó ãõáúßöåö Ãóä íóÃúÊöíóßõãõ
ÇáÊøóÇÈõæÊõ Ýöíåö ÓóßöíäóÉñ ãøöä ÑøóÈøößõãú æóÈóÞöíøóÉñ ãøöãøóÇ
ÊóÑóßó Âáõ ãõæÓóì æóÂáõ åóÇÑõæäó ÊóÍúãöáõåõ ÇáúãóáÂÆößóÉõ
Åöäøó Ýöí Ðóáößó áÂíóÉð áøóßõãú Åöä ßõäÊõã ãøõÄúãöäöíäó 248. Pejgamberi i tyre u tha: "Shenjë e sundimit të tij është që t'ju sjellë arkën, që e bartin engjëjt, dhe që në te gjeni qetësim (shpirtëror) nga Zoti juaj, e edhe diçka që ka mbetur nga thesari i familjes së Musait dhe Harunit. S'ka dyshim se ky, po qe se jeni besimtarë, është një fakt për ju".
|
| ÝóáóãøóÇ ÝóÕóáó ØóÇáõæÊõ ÈöÇáúÌõäõæÏö ÞóÇáó Åöäøó Çááøåó ãõÈúÊóáöíßõã
ÈöäóåóÑò Ýóãóä ÔóÑöÈó ãöäúåõ ÝóáóíúÓó ãöäøöí æóãóä áøóãú íóØúÚóãúåõ ÝóÅöäøóåõ
ãöäøöí ÅöáÇøó ãóäö ÇÛúÊóÑóÝó ÛõÑúÝóÉð ÈöíóÏöåö ÝóÔóÑöÈõæÇú ãöäúåõ ÅöáÇøó ÞóáöíáÇð
ãøöäúåõãú ÝóáóãøóÇ ÌóÇæóÒóåõ åõæó æóÇáøóÐöíäó ÂãóäõæÇú ãóÚóåõ ÞóÇáõæÇú
áÇó ØóÇÞóÉó áóäóÇ Çáúíóæúãó ÈöÌóÇáõæÊó æóÌõäæÏöåö ÞóÇáó ÇáøóÐöíäó
íóÙõäøõæäó Ãóäøóåõã ãøõáÇóÞõæ Çááøåö ßóã ãøöä ÝöÆóÉò ÞóáöíáóÉò
ÛóáóÈóÊú ÝöÆóÉð ßóËöíÑóÉð ÈöÅöÐúäö Çááøåö æóÇááøåõ ãóÚó ÇáÕøóÇÈöÑöíäó 249. E kur doli (prej qytetit) Taluti me ushtrinë, tha: "All-llahu do t'ju sprovojë me një lumë, e ai që pi prej atij, ai nuk është me mua, e kush nuk shijon atë, ai është me mua, përveç atij që me dorën e vet e pi një grusht!" Mirëpo, me përjashtim të një pakice prej tyre, të tjerët pinë nga ai. E kur e kaloi ai (Taluti) atë së bashku me te edhe ata që ishin besimtarë thanë: "Ne sot nuk kemi fuqi kundër Xhalutit dhe ushtrisë së tij!" Po ata që ishin të bindur se do ta takonin All-llahun thanë: "Sa e sa grupe të vogla me dëshirën e All-llahut kanë triumfuar ndaj grupeve të mëdha!" All-llahu është me durimtarët.
|
|
æóáóãøóÇ ÈóÑóÒõæÇú áöÌóÇáõæÊó æóÌõäõæÏöåö ÞóÇáõæÇú ÑóÈøóäóÇ ÃóÝúÑöÛú
ÚóáóíúäóÇ ÕóÈúÑÇð æóËóÈøöÊú ÃóÞúÏóÇãóäóÇ æóÇäÕõÑúäóÇ Úóáóì ÇáúÞóæúãö
ÇáúßóÇÝöÑöíäó 250. E kur dualën përballë Xhalutit dhe ushtrisë së tij, thanë: "Zoti ynë! na dhuro durim! na i përforco këmbët tona dhe na ndihmo kundër pabesimtarëve!
|
| ÝóåóÒóãõæåõã ÈöÅöÐúäö Çááøåö æóÞóÊóáó
ÏóÇæõæÏõ ÌóÇáõæÊó æóÂÊóÇåõ Çááøåõ Çáúãõáúßó æóÇáúÍößúãóÉó
æóÚóáøóãóåõ ãöãøóÇ íóÔóÇÁõ æóáóæúáÇó ÏóÝúÚõ Çááøåö ÇáäøóÇÓó ÈóÚúÖóåõãú
ÈöÈóÚúÖò áøóÝóÓóÏóÊö ÇáÃóÑúÖõ æóáóÜßöäøó Çááøåó Ðõæ
ÝóÖúáò Úóáóì ÇáúÚóÇáóãöíäó 251. Me ndihmën e All-llahut i thyen ata, e Davudi e mbyti Xhalutin dhe All-llahu i dha atij (Davudit) sundimin, prjgamberllëkun dhe e mësoi atë për çdo gjë që deshi. Dhe sikur All-llahu të mos i mbronte njerëzit me disa prej disa të tjerëve, do të shkatërrohej toka, po All-llahu është bamirës i madh ndaj njerëzimit.
|
| Êöáúßó ÂíóÇÊõ Çááøåö
äóÊúáõæåóÇ Úóáóíúßó ÈöÇáúÍóÞøö æóÅöäøóßó áóãöäó ÇáúãõÑúÓóáöíäó 252. Këta janë argumente të All-llahut, po t'i lexojmë ty me saktësi, e s'ka dyshim se ti (Muhammed) je prej të dërguarve.
|
| Êöáúßó ÇáÑøõÓõáõ ÝóÖøóáúäóÇ ÈóÚúÖóåõãú Úóáóì ÈóÚúÖò ãøöäúåõã ãøóä ßóáøóãó Çááøåõ
æóÑóÝóÚó ÈóÚúÖóåõãú ÏóÑóÌóÇÊò æóÂÊóíúäóÇ ÚöíÓóì ÇÈúäó ãóÑúíóãó ÇáúÈóíøöäóÇÊö
æóÃóíøóÏúäóÇåõ ÈöÑõæÍö ÇáúÞõÏõÓö æóáóæú ÔóÇÁ Çááøåõ ãóÇ ÇÞúÊóÊóáó ÇáøóÐöíäó
ãöä ÈóÚúÏöåöã ãøöä ÈóÚúÏö ãóÇ ÌóÇÁÊúåõãõ ÇáúÈóíøöäóÇÊõ æóáóÜßöäö ÇÎúÊóáóÝõæÇú
Ýóãöäúåõã ãøóäú Âãóäó æóãöäúåõã ãøóä ßóÝóÑó æóáóæú ÔóÇÁ Çááøåõ ãóÇ ÇÞúÊóÊóáõæÇú
æóáóÜßöäøó Çááøåó íóÝúÚóáõ ãóÇ íõÑöíÏõ 253. Këta (për të cilët të rrëfyem) janë të dërguarit, disa prej tyre i dalluam nga të tjerët, prej tyre pati që All-llahu u foli, disa i ngriti në shkallë më të lartë, Isait, birit të Merjemës i dhamë argumente dhe e përfocuam me shpirtin e shenjtë (Xhibrilin). E sikur të donte All-llahu, nuk do të mbyteshin ndërmjet vete ata (populli) që ishin pas tyre, pasi që atyre u patën zbritur argumentet, por ata megjithatë u përçanë. E pati prej tyre që besuan dhe pati të tillë që nuk besuan,e sikur të dëshironte All-llahu ata nuk do të mbyteshin, por All-llahu punon çka dëshiron.
|
| íóÇ ÃóíøõåóÇ ÇáøóÐöíäó ÂãóäõæÇú ÃóäÝöÞõæÇú
ãöãøóÇ ÑóÒóÞúäóÇßõã ãøöä ÞóÈúáö Ãóä íóÃúÊöíó íóæúãñ áÇøó ÈóíúÚñ Ýöíåö æóáÇó ÎõáøóÉñ æóáÇó
ÔóÝóÇÚóÉñ æóÇáúßóÇÝöÑõæäó åõãõ ÇáÙøóÇáöãõæäó 254. O ju që keni besuar, para se të vijë një ditë kur nuk do të ketë as shitblerje, as miqësi, e as ndërmjetësi, jepni nga ajo me çka Ne u furnizuam juve. Pabesimtarët janë mizorë.
|
| Çááøåõ áÇó ÅöáóÜåó ÅöáÇøó åõæó
ÇáúÍóíøõ ÇáúÞóíøõæãõ áÇó ÊóÃúÎõÐõåõ ÓöäóÉñ æóáÇó äóæúãñ áøóåõ ãóÇ Ýöí ÇáÓøóãóÇæóÇÊö æóãóÇ
Ýöí ÇáÃóÑúÖö ãóä ÐóÇ ÇáøóÐöí íóÔúÝóÚõ ÚöäúÏóåõ ÅöáÇøó ÈöÅöÐúäöåö íóÚúáóãõ ãóÇ Èóíúäó
ÃóíúÏöíåöãú æóãóÇ ÎóáúÝóåõãú æóáÇó íõÍöíØõæäó ÈöÔóíúÁò ãøöäú Úöáúãöåö ÅöáÇøó ÈöãóÇ
ÔóÇÁ æóÓöÚó ßõÑúÓöíøõåõ ÇáÓøóãóÇæóÇÊö æóÇáÃóÑúÖó æóáÇó íóÄõæÏõåõ ÍöÝúÙõåõãóÇ
æóåõæó ÇáúÚóáöíøõ ÇáúÚóÙöíãõ 255. All-llahu - s'ka zot pos Tij. I Gjalli, Vigjiluesi. Nuk e ze të koturit, e as gjumi. E Tija është ç'ka në qiej dhe ç'ka në tokë. Kush mund të ndërmjetësojë te Ai, pos me lejën e Tij? Ai e di se ç'po u ndodhë dhe ç'do t'u ndodhë. Dhe asgjë nga dija e Tij nuk mund të përvetësojnë, pos sa të dojë Ai. Ndërsa pushteti i Tij përfshin qiejt dhe tokën. E nuk lodhet duke i ruajtur (mirëmbajtur), ngase Ai është i Larti, Madhështori. (Ky ajet quhet edhe "Ajetul-Kursij")
|
| áÇó ÅößúÑóÇåó Ýöí ÇáÏøöíäö ÞóÏ ÊøóÈóíøóäó ÇáÑøõÔúÏãöäó ÇáúÛóíøö Ýóãóäú íóßúÝõÑú ÈöÇáØøóÇÛõæÊö æóíõÄúãöä ÈöÇááøåö ÝóÞóÏö
ÇÓúÊóãúÓóßó ÈöÇáúÚõÑúæóÉö ÇáúæõËúÞóìó áÇó ÇäÝöÕóÇãó áóåóÇ æóÇááøåõ ÓóãöíÚñ Úóáöíãñ 256. Në fe nuk ka dhunë. Është sqaruar e vërteta nga e kota. E kush nuk i beson të pavërtetat, e i beson All-llahut, ai është kapur për lidhjen më të fortë, e cila nuk ka këputje. All-llahu është dëgjues i dijshëm.
|
| Çááøåõ æóáöíøõ ÇáøóÐöíäó ÂãóäõæÇú íõÎúÑöÌõåõã ãøöäó ÇáÙøõáõãóÇÊö Åöáóì ÇáäøõæõÑö
æóÇáøóÐöíäó ßóÝóÑõæÇú ÃóæúáöíóÂÄõåõãõ ÇáØøóÇÛõæÊõ íõÎúÑöÌõæäóåõã ãøöäó
ÇáäøõæÑö Åöáóì ÇáÙøõáõãóÇÊö ÃõæúáóÜÆößó ÃóÕúÍóÇÈõ ÇáäøóÇÑö åõãú ÝöíåóÇ
ÎóÇáöÏõæäó 257. All-llahu është mbikëqyrës i atyre që besuan, i nxjerr ata prej errësirave në dritë. E kujdestarë të atyre që nuk besuan janë djajtë që i nxjerrin ata prej drite e i hudhin në errësira. Ata janë banues të zjarrit, ku do të qëndrojnë përgjithmonë.
|
| Ãóáóãú ÊóÑó Åöáóì ÇáøóÐöí ÍóÂÌøó ÅöÈúÑóÇåöíãó Ýöí ÑöÈøöåö
Ãóäú ÂÊóÇåõ Çááøåõ Çáúãõáúßó ÅöÐú ÞóÇáó ÅöÈúÑóÇåöíãõ ÑóÈøöíó ÇáøóÐöí íõÍúíöÜí
æóíõãöíÊõ ÞóÇáó ÃóäóÇ ÃõÍúíöÜí æóÃõãöíÊõ ÞóÇáó ÅöÈúÑóÇåöíãõ ÝóÅöäøó Çááøåó íóÃúÊöí
ÈöÇáÔøóãúÓö ãöäó ÇáúãóÔúÑöÞö ÝóÃúÊö ÈöåóÇ ãöäó ÇáúãóÛúÑöÈö ÝóÈõåöÊó ÇáøóÐöí
ßóÝóÑó æóÇááøåõ áÇó íóåúÏöí ÇáúÞóæúãó ÇáÙøóÇáöãöíäó 258. A nuk ke arritur të dijsh për atë që përse All-llahu i kishte dhënë pushtet, ai (Nemrudi) polemizoi me Ibrahimin rreth Zotit të tij. Kur Ibrahimi tha: "Zoti im është Ai që jep jetë dhe vdekje!" Ai tha: "Edhe unë jep jetë dhe vdekje!" Ibrahimi tha: "Zoti im e sjell diellin nga lindja, sille pra ti atë nga perëndimi?" Atëherë ai që nuk besoi mbeti i hutuar. All-llahu nuk e shpie në rrugë të drejtë popullin mizor.
|
| Ãóæú ßóÇáøóÐöí ãóÑøó
Úóáóì ÞóÑúíóÉò æóåöíó ÎóÇæöíóÉñ Úóáóì ÚõÑõæÔöåóÇ ÞóÇáó Ãóäøóìó íõÍúíöÜí åóÜóÐöåö Çááøåõ
ÈóÚúÏó ãóæúÊöåóÇ ÝóÃóãóÇÊóåõ Çááøåõ ãöÆóÉó ÚóÇãò Ëõãøó ÈóÚóËóåõ ÞóÇáó ßóãú áóÈöËúÊó
ÞóÇáó áóÈöËúÊõ íóæúãÇð Ãóæú ÈóÚúÖó íóæúãò ÞóÇáó Èóá áøóÈöËúÊó ãöÆóÉó ÚóÇãò
ÝóÇäÙõÑú Åöáóì ØóÚóÇãößó æóÔóÑóÇÈößó áóãú íóÊóÓóäøóåú æóÇäÙõÑú Åöáóì
ÍöãóÇÑößó æóáöäóÌúÚóáóßó ÂíóÉð áøöáäøóÇÓö æóÇäÙõÑú Åöáóì
ÇáÚöÙóÇãö ßóíúÝó äõäÔöÒõåóÇ Ëõãøó äóßúÓõæåóÇ áóÍúãÇð ÝóáóãøóÇ
ÊóÈóíøóäó áóåõ ÞóÇáó ÃóÚúáóãõ Ãóäøó Çááøåó Úóáóì ßõáøö ÔóíúÁò ÞóÏöíÑñ 259. Ose (nuk je i njohur) me shembullin e atij që kaloi pranë një fshati që ishte rrënuar në kulmet e tij, e tha: "Si e ngjallë All-llahu këtë pas shkatërrimit të tij?" e All-llahu e bëri të vdekur atë (pyetësin - Uzejrin) njëqind vjet, pastaj e ringjalli dhe i tha: "Sa qëndrove (i vdekur)?" Ai tha: "Një ditë, ose një pjesë të ditës!" Ai (All-llahu) Tha:"Jo, por ke ndejur (i vdekur) njëqind vjet, shikoje ushqimin dhe pijen tënde si nuk është prishur, e shikoje edhe gomarin tënd (si i janë shkapërderdhur eshtrat). E për të bërë ty argument për njerëzit (bëmë këtë sprovë), shiko se si i kombinojmë eshtrat e pastaj i veshim me mish. E kur iu bë e qartë atij tha: "U binda se me të vërtetë All-llahu ka mundësi për çdo send!"
|
| æóÅöÐú ÞóÇáó ÅöÈúÑóÇåöíãõ ÑóÈøö ÃóÑöäöí ßóíúÝó ÊõÍúíöÜí ÇáúãóæúÊóì ÞóÇáó Ãóæóáóãú
ÊõÄúãöä ÞóÇáó Èóáóì æóáóÜßöä áøöíóØúãóÆöäøó ÞóáúÈöí ÞóÇáó ÝóÎõÐú ÃóÑúÈóÚóÉð ãøöäó
ÇáØøóíúÑö ÝóÕõÑúåõäøó Åöáóíúßó Ëõãøó ÇÌúÚóáú Úóáóì ßõáøö ÌóÈóáò ãøöäúåõäøó ÌõÒúÁÇð
Ëõãøó ÇÏúÚõåõäøó íóÃúÊöíäóßó ÓóÚúíÇð æóÇÚúáóãú Ãóäøó Çááøåó ÚóÒöíÒñ Íóßöíãñ 260. "Përkujto kur Ibrahimi tha: "Zoti im, më mundëso të shoh se si i ngjallë të vdekurit?" Ai (Zoti) tha: "A nuk je i besueshëm?" Ai (Ibrahimi) tha: "Po, por desha që zemra e ime të ngopet (bindje)!" Ai (Zoti) tha: "Merri katër shpendë pranë vete (therri e copëtoji), e pastaj në çdo kodër vëne nga një pjesë të tyre, mandej thirri ato, do të vijnë ty shpejt, e dije se All-llahu është i Gjithëfuqishmi, i Urti."
|
